Mutluluk kavramı (mutsuzluk mu desem ya da) üzerine çok düşünürüm ben. Okuduğum her kitapta, her şiirde, edebi sayılabilecek her metinde mutluluk kelimesine yüklenen anlamların altını çizerim. "Mutsuzluğumuz kadar insanız, bana mutluluğumu geri ver." demiştim Mustafa Mond'a içimden haykıra haykıra başucumdan hiç ayrılmayacak o kutsal eseri -Brave New World- okurken bir kez daha.
Cemal Süreya ise ne de güzel izah etmiştir aslında mutsuzluğa dair her şeyi Mut(suz) şiirinde:
Kim istemez mutlu olmayı
Ama mutsuzluğa da var mısın?
Mutluluk ne ki? Mutsuzlukla kıvranırken bir olmaktır mühim olan. Tüm mutsuzluklara rağmen yanındakinin elini aynı şevkle tutabilmektir günün sonunda arta kalan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder